Για επιχειρήσεις

ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΠΟΤΕ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟ

Τροχαίο ατύχημα κατά την μετάβαση στην εργασία, θεωρείται ως ατύχημα εντός εργασίας, εφόσον υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ ατυχήματος και εργασίας.

Με την υπ’ αρ. 8452/2020 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών έγινε δεκτή η προσφυγή κατά απόφασης της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ., με την οποία απορρίφθηκε ο χαρακτηρισμός του τροχαίου ατυχήματος του προσφεύγοντος ως ατύχηματος  εντός εργασίας.

Ως εργατικό ατύχημα θεωρείται κάθε βίαιο συμβάν, το οποίο προκάλεσε θάνατο ή αναπηρία, που παρακωλύει την εργασία και το οποίο επήλθε κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής, τελεί δε προς αυτήν, άμεσα ή έμμεσα, σε σχέση αιτίου και αποτελέσματος (ΣτΕ 1727/2016, 1291/2015, 3009/2005, 1692/2003, 3280/1992 Ολ., πρβλ. ΣτΕ 1549/2013, 3485/2011 κ.ά.)· υφίσταται, δηλαδή, στη συγκεκριμένη περίπτωση αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της εργασίας και του ατυχήματος (ΣτΕ 1291/2015, 2394/1991).

Περαιτέρω, ως ατύχημα με το χαρακτήρα αυτόν θεωρείται και το επισυμβάν, υπό ανάλογες συνθήκες, κατά τη μετάβαση του ασφαλισμένου στον τόπο της εργασίας του ή την αποχώρησή του από αυτόν, αρκεί να υφίσταται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ εργασίας και ατυχήματος (ΣτΕ 3785/2014, 454, 1549, 4299/2013, 1012/2003, 5446/1995,575/1993, 2574, 394/1992, 3475/1987 κ.ά.).

Ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να καταθέτει εντός ορισμένου χρόνου και ενώπιον του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, πίνακες, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν τον τόπο εργασίας των εργαζομένων καθώς και το ωράριο εργασίας τους, ενώ η ορθότητα των ανωτέρω στοιχείων των εργαζομένων, όπως και η μεταβολή αυτών, αποτελούν ευθύνη του εργοδότη.

 

Η Τοπική Διοικητική Επιτροπή του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. (καθ’ ού Οργανισμός) έσφαλε, λαμβάνοντας υπόψη τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ του ατυχήματος και της εργασίας, επικαλούμενη την δήλωση του εργοδότη του προσφεύγοντος, σχετικά με τον τόπο εργασίας του και το ωράριό του, καθώς αυτή τελικώς απεδείχθη ανακριβής.

Συγκεκριμένα, η κατά το άρθρο 16 του ν. 2874/2000 αναγραφή στις καταστάσεις προσωπικού της εργοδότριας εταιρείας, ότι τόπος εργασίας του προσφεύγοντος είναι η … , δεν αποκλείει την παράλειψη αναφοράς μεταβολής του τόπου εργασίας εκ μέρους της εταιρείας, στην οποία ανήκει και η ευθύνη για την δήλωση των σχετικών μεταβολών των στοιχείων των εργαζομένων της. Εξάλλου, η επικαλούμενη από το Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ κατάσταση προσωπικού της εργοδότριας εταιρείας, η οποία αναγράφει ότι ο προσφεύγων εργάζεται στην …, έρχεται σε αντίθεση με την ανωτέρω δήλωση της εταιρείας στην αναγγελία εργατικού ατυχήματος, στην οποία δηλούται ότι το ατύχημα συνέβη στην ..., κατά την προσέλευση στην εργασία και δη στα γραφεία της εταιρείας στο … .

Περαιτέρω, η φύση της εργασίας του προσφεύγοντος ως πωλητή, όπως προκύπτει και από την προσκομιζόμενη σύμβαση εργασίας του με την εταιρεία, επιτάσσει ευελιξία ωραρίου, και, ως εκ τούτου, η προκύπτουσα από τα προσκομιζόμενα έγγραφα διαφορά κατά μία ώρα στην έναρξη και την λήξη του ωραρίου εργασίας του (σε σχέση με το ωράριο εργασίας που προβάλλει ο προσφεύγων), παρίσταται εύλογη.

Εν όψει αυτού, το ατύχημα του προσφεύγοντος συνέβη εντός ευλόγου χρόνου που απαιτείται κατά τα κοινώς γνωστά για να μεταβεί ο προσφεύγων από τον τόπο του ατυχήματος στον τόπο εργασίας του κατά τις πρωινές ώρες αιχμής. 

Υπό τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο κρίνει ότι, στην προκειμένη περίπτωση, υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ εργασίας και ατυχήματος κατά την μετάβαση του ασφαλισμένου στον τόπο της εργασίας του.

Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής, η οποία έκρινε ότι το ατύχημα έλαβε χώρα εκτός εργασίας είναι εσφαλμένη και πρέπει να ακυρωθεί.

 

GDPR - ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ ΣΕ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΜΕΡΩΝ

Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα επέβαλε πρόστιμο ύψους 15.000,00 ευρώ σε εταιρεία για παράνομη εγκατάσταση και λειτουργία συστήματος βιντεοεπιτήρησης στους χώρους γραφείων των εργαζομένων και στην κουζίνα του χώρου εργασίας κατά παράβαση των άρθρων 5 παρ. 1 α’ και γ’ και 5 παρ. 2 του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679. Επιπλέον, η Αρχή διέταξε την απεγκατάσταση των καμερών και τη διαγραφή τυχόν συλλεγέντος υλικού.

 Σύμφωνα με την πρόσφατη Απόφαση 23/2021 της Αρχής  Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η  μετάδοση της εικόνας των προσώπων που βρίσκονται στην εμβέλεια των καμερών στην οθόνη προβολής του ηλεκτρονικού υπολογιστή του διαχειριστή της εταιρείας, ο οποίος είχε την τεχνική δυνατότητα να εμφανίσει στην οθόνη την πλήρη εικόνα ή να την καλύψει μαυρίζοντας την οθόνη, ανά πάσα στιγμή και με εύκολο τρόπο μέσω σχετικής ρύθμισης από το καταγραφικό, ακόμα και αν για τη ρύθμιση αυτή χρειαζόταν η συνδρομή του εγκαταστάτη των καμερών, συνιστά επεξεργασία προσωπικών δεδομένων η οποία παραβιάζει τις διατάξεις του ΓΚΠΔ. Περαιτέρω, η ύπαρξη και μόνο καμερών σε χώρους για τους οποίους έχει ήδη κριθεί με την υπ’ αριθμ. 1/2011 Οδηγία της Αρχής ότι απαγορεύεται εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων βιντεοεπιτήρησης, όπως χώρους γραφείων και εστίασης, προσβάλλει υπέρμετρα τα δικαιώματα των εργαζομένων και παραβιάζει τις διατάξεις του ΓΚΠΔ.

Ολόκληρη η απόφαση στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.dpa.gr/sites/default/files/2021-06/23_2021anonym.pdf

ΛΥΣΗ ΟΜΟΡΡΥΘΜΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΛΟΓΟ. ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΕΤΑΙΡΟΥ ΑΠΟ ΔΙΜΕΛΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.

Αίτηση λύσης ομόρρυθμης εταιρίας λόγω συνδρομής σπουδαίου λόγου κατά το ν. 4072/2012. Αντίθετη αίτηση αποκλεισμού εταίρου από ομόρρυθμη εταιρία κατ’ άρθρο 263 του. ν. 4072/2012.  Ο αποκλεισμός αυτός νοείται και επί διμελών εταιριών, καθόσον ο εναπομείνας εταίρος δύναται, εντός τετραμήνου, να συνεχίσει την εταιρία με νέο εταίρο που θα εισέλθει στην εταιρία. Στην περίπτωση αυτή, όμως, για να γίνει δεκτή η σχετική αίτηση, θα πρέπει να αποδεικνύεται η σοβαρή προοπτική συνεχίσεως της εταιρίας, μετά τον αποκλεισμό του ενός εταίρου, με έτερο τρίτο πρόσωπο, διαφορετικά η απόφαση περί αποκλεισμού του ενός από τους δύο εταίρους ισοδυναμεί με αυτήν περί της λύσεως της εταιρίας.

ΑΠΟΦΑΣΗ 513/2019 ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Με την ανωτέρω υπό στοιχείο Α΄ αίτηση, ο αιτών και ήδη εκκαλών εξέθεσε ότι ο ίδιος και η καθης η αίτηση, ήδη εφεσίβλητη, αποτελούν τους μοναδικούς εταίρους και διαχειριστές της αναφερόμενης σ’ αυτήν (αίτηση), διμελούς, ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία «……….», με ποσοστό συμμετοχής εκάστου στο κεφάλαιο, κέρδη και ζημίες αυτής κατά 50%. Επίσης, ότι οι σχέσεις μεταξύ αυτού (αιτούντος – εκκαλούντος) και της καθης η αίτηση έχουν διαταραχθεί, σοβαρώς με συνέπεια να υφίσταται αδυναμία συνεργασίας τους προς επίτευξη του εταιρικού σκοπού, καθώς και ότι η καθης η αίτηση τον έχει αποκλείσει αυθαίρετα από τη διαχείριση της εταιρίας, παραλείποντας ακόμη και να τον ενημερώνει σχετικά με την οικονομική της πορεία, επιπλέον δε ότι αυτή προβαίνει στις αναλυτικώς αναφερόμενες ενέργειες, κατά παράβαση του καταστατικού και χωρίς τη συναίνεσή του, ζημιώνοντας την προαναφερθείσα εταιρία. Ακόμη, βάσει των ανωτέρω, ο αιτών – εκκαλών ζήτησε να διαταχθεί η δικαστική λύση της ομορρύθμου εταιρίας αυτή, συντρέχοντας προς τούτο σπουδαίου λόγου.

Με την ανωτέρω υπό στοιχείο Β΄ αίτηση, η αιτούσα και ήδη εφεσίβλητη εξέθεσε ότι η ίδια και ο καθου η αίτηση, ήδη εκκαλών, αποτελούν τους μοναδικούς εταίρους και διαχειριστές της αναφερόμενης σ’ αυτήν (αίτηση) διμελούς, ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία «……….», με ποσοστό συμμετοχής εκάστου στο κεφάλαιο, κέρδη και ζημίες αυτής κατά 50%. Επίσης, ότι οι σχέσεις μεταξύ αυτής (αιτούσας – εφεσίβλητης) έχουν διαταραχθεί, με συνέπεια να υφίσταται αδυναμία συνεργασίας τους προς επίτευξη του εταιρικού σκοπού. Ακόμη ότι ο καθου η αίτηση (εκκαλών) επιδεικνύει αδιαφορία για τις εταιρικές υποθέσεις, δεν προσφέρει την προσωπική του εργασία στην εταιρία, αλλά ούτε και συνδράμει οικονομικά κατά το ποσοστό συμμετοχής του στην εταιρία για την αντιμετώπιση των εξόδων της και ότι επιπλέον δυσχεραίνει με την άρνηση σύμπραξής του στη λήψη σημαντικών αποφάσεων για τη δραστηριότητα της εταιρίας. Βάσει των ανωτέρω, η αιτούσα – εφεσίβλητη ζήτησε να αναγνωρισθούν ότι υπάρχουν σπουδαίοι λόγοι, που αφορούν στο πρόσωπο του καθου η αίτηση (εκκαλούντος), οι οποίοι δικαιολογούν τη λύση της εταιρίας και συνακόλουθα τον αποκλεισμό αυτού (εκκαλούντος) από την εταιρία αυτή και να διαταχθεί ο αποκλεισμός του τελευταίου από την προαναφερθείσα εταιρία, συντρέχοντας προς τούτο σπουδαίου λόγου, καθώς και, επικουρικώς, να διαταχθεί η δικαστική λύση της εταιρίας αυτής για τους ανωτέρω λόγους.

Με την εκκαλούμενη απόφαση οι προαναφερθείσες αιτήσεις συνεκδικάσθηκαν και απορρίφθηκε ως ουσιαστικώς αβάσιμη η ως άνω υπό στοιχείο Α΄ αίτηση (του εκκαλούντος), ενώ η ως άνω υπό στοιχείο Β΄ αίτηση (της εφεσίβλητής) έγινε δεκτή κατά ένα μέρος, ως ουσιαστικώς βάσιμη, και διατάχθηκε ο αποκλεισμός από την προαναφερθείσα ομόρρυθμη εταιρία του καθού η αίτηση αυτή (εκκαλούντος). Κατά της ως άνω αποφάσεως παραπονείται ο εκκαλών με την κρινόμενη έφεση του και τους πρόσθετους λόγους αυτής, για λόγους που στο σύνολο τους ανάγονται σε μη ορθή εφαρμογή του νόμου και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί να εξαφανιστεί, άλλως να μεταρρυθμισθεί, η προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε η ως άνω υπό στοιχείο Α΄ αίτησή του να γίνει δεκτή, ενώ η ως άνω υπό στοιχείο Β΄ αίτηση να απορριφθεί στο σύνολό της και επικουρικώς (σε περίπτωση που δεν γίνουν δεκτοί οι λοιποί λόγοι της εφέσεως) να διαταχθεί, ταυτόχρονα με τον αποκλεισμό του ως εταίρου, η καταβολή σ’ αυτόν του ποσού (90.000 ευρώ), που αντιστοιχεί στην αξία της εταιρικής μερίδας του.

Στο άρθρο 259 του ν. 4072/2012 «Βελτίωση επιχειρηματικού περιβάλλοντος – Νέα εταιρική μορφή – Σήματα κλπ» ορίζεται ότι «1. Η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται: α) με την πάροδο του χρόνου διαρκείας της, β) με απόφαση των εταίρων, γ) με την κήρυξή της σε πτώχευση και δ) με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. Στην εταιρική σύμβαση μπορεί να προβλέπονται και άλλοι λόγοι λύσης της εταιρείας. 2. Η αίτηση εκδικάζεται από το μονομελές πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας». Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων με εκείνες των άρθρων 249 και 294 του ν. 4072/2012 συνάγεται ότι η ομόρρυθμη εταιρία λύεται με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. Η δικαστική λύση της εταιρίας για σπουδαίο λόγο αφορά τόσο την εταιρία αορίστου όσο και την ορισμένου χρόνου. Ο σπουδαίος λόγος αυτός κρίνεται κατά τις περιστάσεις και σε συνάρτηση με τη γενικότερη οργάνωση της συγκεκριμένης εταιρίας, η οποία θα αποτελεί τον κύριο οδηγό για την εκτίμηση της σοβαρότητας της κατάστασης που δημιούργησε ο επικαλούμενος σπουδαίος λόγος. Σημειωτέον ότι οι λόγοι λύσεως των προσωπικών εταιριών (όπως η ομόρρυθμη εταιρία), υπό το ισχύον δίκαιο του ν. 4072/2012, διαφέρουν από αυτούς που γίνονταν δεκτοί κατά το προϊσχύσαν δίκαιο και καθορίζονται πλέον με κεντρικούς άξονες τη γενική αρχή της διατήρησης της εμπορικής επιχείρησης και το επιβεβλημένο απομάκρυνσης από τον απόλυτα προσωποπαγή χαρακτήρα των προσωπικών εταιριών. Μάλιστα, η εκ μέρους εταίρου καταγγελία της εταιρίας έχει πλέον απαλειφθεί ως προβλεπόμενος από το νόμο λόγος λύσεως της προσωπικής εταιρίας, ισχύει όμως ως τέτοιος λόγος, εφόσον προβλέπεται στην εταιρική σύμβαση. Ακόμη, βάσει του σκοπού της διατήρησης της επιχείρησης που καθιερώνεται με το ν. 4072/2012, σε συνδυασμό με το ότι προβλέπεται και δικαίωμα εξόδου του εταίρου, σύμφωνα με το άρθρο 261 του ίδιου ανωτέρω νόμου, το δικαίωμα δικαστικής λύσης της εταιρίας συνιστά έσχατο μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης που ανέκυψε με τη συνδρομή του σπουδαίου λόγου και εγείρεται επομένως μόνο σε περίπτωση που δεν ανευρεθή άλλος τρόπος άρσης του αδιεξόδου. Η ύπαρξη του σπουδαίου λόγου θα πρέπει πάντως να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και σημαντικές επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της εταιρίας, καθώς και να παρουσιάζει το στοιχείο της μονιμότητας και μην έχει προσωρινό χαρακτήρα. Ο ανωτέρω σπουδαίος λόγος πρέπει, ιδίως, να αναφέρεται στις σχέσεις της εταιρίας και όχι στο πρόσωπο των εταίρων, εκτός αν στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα προσωπικά στοιχεία παίζουν πρωτεύοντα ρόλο. Περιστατικά που συνιστούν σπουδαίο λόγο είναι, υπό το πρίσμα των ανωτέρω διατάξεων, οι οποίες επικεντρώνονται στην οπτική της εμπορικής επιχείρησης, φορέας της οποίας είναι το νομικό πρόσωπο της εταιρίας παρά στον προσωποπαγή συμβατικό εταιρικό δεσμό, η κακή πορεία των εταιρικών υποθέσεων και η έλλειψη κερδών, η αθέτηση των εταιρικών υποχρεώσεων και η κακή διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων, οι διαρκείς διαφωνίες, η έλλειψη συνεργασίας και κατανόησης μεταξύ των εταίρων (βλ. ΑΠ 37/2019 ΝΟΜΟΣ,  ΑΠ 1085/2018 ΔΕΕ 2019 557, ΑΠ 210/2017 ΝΟΜΟΣ, ΕφΘεσ (Μον) 899/2018 ΔΕΕ 2017 299, ΕφΘεσ (Μον) 28/2017 ΕπισκΕμπΔ 2017 760). Εξάλλου, στο άρθρο 263 του ν. 4072/2012 ορίζεται ότι «Αν συντρέχει στο πρόσωπο ενός εταίρου περιστατικό που θα δικαιολογούσε τη λύση της εταιρείας σύμφωνα με την περίπτωση δ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 259, το μονομελές πρωτοδικείο μπορεί, ύστερα από αίτηση των λοιπών εταίρων, η οποία εκδικάζεται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αντί της λύσης της εταιρείας, να διατάξει τον αποκλεισμό του εταίρου». Ο ανωτέρω αποκλεισμός εταίρου είναι δυνατός και στις διμελείς εταιρίες, εφόσον ο σπουδαίος λόγος που καθιστά αδύνατη τη συνέχιση της εταιρίας με τον αιτούντα αφορά το πρόσωπο του καθου η αίτηση, αφού, μετά τον αποκλεισμό και μέσα στο τετράμηνο που ακολουθεί, ο εναπομείνας εταίρος μπορεί να συνεχίσει την εταιρία με νέο εταίρο, σύμφωνα με το άρθρο 267 του ίδιου ανωτέρω νόμου (ν. 4072/2012) στο οποίο ορίζεται ότι  «Αν αποχωρήσουν για οποιονδήποτε λόγο ένας ή περισσότεροι εταίροι και παραμείνει μόνο ένας εταίρος, η εταιρεία λύνεται, εφόσον μέσα σε τέσσερις μήνες δεν δημοσιευτεί στο Γ.Ε.ΜΗ. η είσοδος νέου εταίρου».

 Σημειωτέον ότι η άποψη περί του ότι δεν είναι δυνατός ο ανωτέρω αποκλεισμός εταίρου σε διμελή εταιρία, διότι, ενώ το δικαστήριο αποφασίζει τον αποκλεισμό του ενός εταίρου για να συνεχισθεί η εταιρική επιχείρηση, η συνέπεια αυτή εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούληση του αιτούντος τον αποκλεισμό, έρχεται σε αντίθεση με την ανωτέρω ρύθμιση του νόμου ενόψει του ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις βρίσκονται σε συστηματική ενότητα στο πλαίσιο του ν. 4072/2012, επιτρέποντας την προσωρινή διατήρηση της εταιρίας, με σκοπό την εξομάλυνσή της, με την είσοδο νέου εταίρου. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 267 του ν. 4072/2012 το οποίο, κατά το γράμμα του, ρυθμίζει τις περιπτώσεις αποχώρησης εταίρου «για οποιονδήποτε λόγο», χωρίς να διακρίνει ειδικότερα, εντάσσεται και ο αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρίας. Άλλωστε, η ερμηνευτική συστολή του πεδίου των άρθρων 263 και 267 του ν. 4072/2012, ώστε να μην είναι δυνατός ο αποκλεισμός εταίρου στις διμελείς εταιρίες, μπορεί να οδηγήσει κατ’ αποτέλεσμα στη δυνατότητα περιέλευσης της εταιρικής επιχείρησης σε έναν από τους δύο εταίρους βάσει του άρθρου 483 του ΚΠολΔ (διανομή επιχειρήσεων που αποτελούν οικονομικό σύνολο), το οποίο προβλέπει τη διανομή της επιχείρησης με τη δυνατότητα του δικαστηρίου, κατόπιν αίτησης κάποιου από τους κοινωνούς, να επιδικάσει την επιχείρηση που πρέπει να διανεμηθεί σε εκείνον που το ζητεί έναντι καταβολής χρηματικού ποσού ίσου προς την αξία της επιχείρησης, η οποία όμως τελεί υπό προϋποθέσεις, οι οποίες είναι διαφορετικές από αυτές με τις οποίες κρίνεται ο αποκλεισμός εταίρου. Ακόμη, βάσει του σκοπού της διατήρησης της επιχείρησης που διακατέχει τον ν. 4072/2012, δεν πρέπει να αποκλείεται ο δικαστικός αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρίας, όταν αυτός δεν έχει τη δυνατότητα συμμετοχής στην εταιρία, επειδή π.χ. αδυνατεί να εισφέρει την εργασία του, όπως προβλέπει η εταιρική σύμβαση για όλους τους εταίρους (διότι έχει απωλέσει την επαγγελματική ιδιότητα που είναι απαραίτητη ή για άλλο λόγο) ή ενεργεί κατ’ εξακολούθηση πράξεις εις βάρος του συμφέροντος της εταιρίας (π.χ. πράξεις ανταγωνισμού). Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι είναι ισχυρή η πρόβλεψη στην εταιρική σύμβαση της υποχρεωτικής εξόδου του εταίρου διμελούς εταιρίας, αν επέλθει γεγονός ή κατάσταση που ορίζεται στην εταιρική σύμβαση ότι συνιστά απόλυτο λόγο υποχρεωτικής εξόδου από την εταιρία (βλ. ΑΠ 37/2019 ο.π.,  ΕφΘεσ (Μον) 1901/2018 Αρμ 2018 1494, ΕφΘεσ (Μον) 387/2017 Αρμ 2017 1163, Ν. Ρόκα «Εμπορικές Εταιρίες» εκδ. 7η  σελ 152, Σ. Ψυχομάνη «ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ» εκδ. Γ΄  παρ. 390 σελ. 121, Ε. Αλεξανδρίδου «Δίκαιο Εμπορικών Εταιριών» εκδ. 2η  παρ. 24 σελ. 132, Ε. Κουπτσίδου – Στρατουδάκη Αρμ 2014 σελ. 199 επ., contra ΑΠ 207/2019 ΝΟΜΟΣ). Στην εν λόγω περίπτωση, όμως, δηλαδή του αποκλεισμού εταίρου σε διμελή εταιρία, για να γίνει δεκτή η σχετική αίτηση, θα πρέπει να αποδεικνύεται η σοβαρή προοπτική συνεχίσεως της εταιρίας, μετά τον αποκλεισμό του ενός εταίρου, με έτερο τρίτο πρόσωπο, διαφορετικά η απόφαση περί αποκλεισμού του ενός από τους δύο εταίρους ισοδυναμεί με αυτήν περί της λύσεως της εταιρίας.

ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ – ΙΚΕ – ΜΙΑ ΣΥΜΦΕΡΟΥΣΑ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

Ο εταιρικός τύπος της ΙΚΕ εισήχθη με το Νόμο 4072/2012 και έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα δημοφιλής. Απευθύνεται σε κάθε μέγεθος επιχείρησης και είναι, ουσιαστικά,  η εξέλιξη της μέχρι σήμερα υφιστάμενης εταιρικής μορφής της ΕΠΕ σε συνδυασμό με στοιχεία ΑΕ.. Μπορεί να συσταθεί   με ιδιωτικό έγγραφο  ή με συμβολαιογραφικό έγγραφο στις ειδικές περιπτώσεις που ορίζει ο Νόμος ή λόγω εισφοράς στην εταιρία περιουσιακών στοιχείων ή όταν οι συμβαλλόμενοι θέλουν να δώσουν στην πράξη τους μεγαλύτερη βαρύτητα.

Πλεονεκτήματα της ΙΚΕ :

  • Δεν απαιτείται ελάχιστο ποσό αρχικού κεφαλαίου. Μια ΙΚΕ μπορεί να συσταθεί με ελάχιστο δυνατό κεφάλαιο ένα 1 ευρώ.
  • Τα τέλη ίδρυσης είναι μικρότερα σε σύγκριση με τα αντίστοιχα τέλη για την ίδρυση ΟΕ, ΕΕ, ΕΠΕ και Α.Ε. Όλες οι τροποποιήσεις δημοσιεύονται μέσω του ΓΕΜΗ ή της εταιρικής ιστοσελίδας.
  • Το καταστατικό της εταιρείας μπορεί να συνταχθεί και με ιδιωτικό έγγραφο, χωρίς να απαιτείται η συνδρομή συμβολαιογράφου. Κατ’ εξαίρεση η Ι.Κ.Ε συνιστάται με συμβολαιογραφικό έγγραφο στις ειδικές περιπτώσεις που ορίζει ο Νόμος ή λόγω εισφοράς στην εταιρία περιουσιακών στοιχείων ή όταν οι συμβαλλόμενοι θέλουν να δώσουν στην πράξη τους μεγαλύτερη βαρύτητα.
  • Για τους εταίρους της Ι.Κ.Ε η ασφάλιση είναι προαιρετική, ενώ ασφαλίζεται υποχρεωτικά μόνο ο διαχειριστής της ΙΚΕ.
  • Στις Ο.Ε. και τις Ε.Ε. οι εταίροι εγγυώνται με τη δική τους ατομική περιουσία (κινητή ή ακίνητη) για τις οικονομικές υποχρεώσεις της εταιρείας. Αντιθέτως στις Ι.Κ.Ε οι εταίροι δεν ευθύνονται με την προσωπική τους περιουσία για τα χρέη της εταιρίας. Στις Ι.Κ.Ε για τις εταιρικές υποχρεώσεις ευθύνεται μόνο η εταιρία με την περιουσία της και όχι με την περιουσία των εταίρων.
  •  Η λήψη απόφασης σε μια Ε.Π.Ε απαιτεί διπλή πλειοψηφία. Δηλαδή, αν οι εταίροι είναι πέντε, θα πρέπει να συμφωνήσουν οι τρεις και ταυτόχρονα αυτοί οι τρεις να κατέχουν ποσοστό άνω του 51% της εταιρίας. Στις Ιδιωτικές Κεφαλαιουχικές Εταιρίες, τέτοιο εμπόδιο δεν υπάρχει. Όποιος έχει το μεγαλύτερο εταιρικό μερίδιο λαμβάνει και τις αποφάσεις.

Φορολογία πρώτης χρήσης ΙΚΕ 2020 (απλουστευμένο παράδειγμα, cash flow basis)

Δεδομένα, σταθερές:

  • 50.000 € κέρδος προ φόρων
  • Για την πρώτο έτος, διαχειριστική χρήση λειτουργίας.
  • Συντελεστής φορολογίας εισοδήματος = 24% επί του κέρδους (έσοδα – έξοδα).
  • Συντελεστής φορολογίας μερισμάτων = 5% επί των μερισμάτων.
  • Συντελεστής προκαταβολής Φόρου για τις 3 πρώτες χρήσεις = 50 %
  • Συντελεστής σχηματισμού τακτικού αποθεματικού επί των κερδών μετά φόρων = 5%
  • Η προκαταβολή του πρώτου έτους, συμψηφίζεται με το χρεωστικό υπόλοιπο φόρου του 2ου έτους.
  • Η διανομή μερίσματος, από τα καθαρά κέρδη της χρήσης δεν είναι υποχρεωτική εκ του νόμου.

Ανάλυση Φορολογίας πρώτης χρήσης ΙΚΕ 2020 (απλουστευμένο παράδειγμα για λόγους κατανόησης):

  • Κέρδος προ Φόρων (έσοδα – έξοδα) = 50.000 €
  • Φόρος εισοδήματος = 50.000 € x 24% = 12.000 €
  • Προκαταβολή Φόρου = 50% x 14.000 € = 6.000 €
  • Σύνολο φόρου & προκαταβολής = 18.000 €
  • Κέρδος μετά φόρων = 50.000 € – 18.000 € = 32.000 €
  • Τακτικό Αποθεματικό = 32.000 € x 5% = 1.600.00 €
  • Υπόλοιπο προς Διανομή = 30.400,00 €
  • Διανομή του συνόλου (100%) του υπολοίπου 30.400,00 € ως μέρισμα στους εταίρους. Σημείωση: το % διανομής αποφασίζεται από τους εταίρους και μπορεί να είναι και 0%.
  • Φόρος μερίσματος = 30.400,00 x 5% = 1.520,00 €
  • Καθαρό αποτέλεσμα = 28.880,00 €
  • % Καθαρού αποτελέσματος δια του κέρδους προ φόρων = 28.880/ 50.000 = 57.8%.
  • Αναμένεται μείωση του συντελεστή φορολογία κερδών από το 24% στο 20% για το 2021.

ΕΦΚΑ Διαχειριστή ΙΚΕ:

Από το 2020 οι εισφορές των ατομικών επιχειρήσεων, καθώς και των διαχειριστών ΙΚΕ, για την κύρια ασφάλιση άλλαξαν. Δεν συνδέονται με το ύψος του φορολογητέου εισοδήματός τους, αλλά ούτε και με τα έτη ασφάλισης.

Επίσης, αποσυνδέθηκαν πλήρως από το ύψος του κατώτατου μισθού. Δίνεται έτσι το δικαίωμα στους επιχειρηματίες & διαχειριστές εταιρειών να επιλέγουν ελεύθερα την ασφαλιστική τους κλάση (πλέον της κατώτερης - υποχρεωτικής). Φυσικά υψηλότερες εισφορές θα οδηγούν και υψηλότερη προσδοκώμενη σύνταξη. 

Νέες ασφαλιστικές κλάσεις:

  • 1η κατηγορία (κατώτερη – υποχρεωτική): 220ευρώ.
  • 2η κατηγορία 262 ευρώ το μηνά
  • 3η κατηγορία 312 ευρώ το μήνα
  • 4η κατηγορία 373 ευρώ το μήνα
  • 5η κατηγορία 445 ευρώ το μήνα
  • 6η κατηγορία 576 ευρώ το μήνα και
  • 7η κατηγορία, που θα αφορά νέους ασφαλισμένους, για τα πρώτα 5 έτη ασφάλισης τους, στα 136 ευρώ μηνιαίως.

ΠΙΛΟΤΙΚΕΣ ΔΙΚΕΣ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ – ΝΕΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Νέες αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας εισάγουν για πρώτη φορά διαδικασίες πιλοτικής δίκης στον Άρειο Πάγο, για σημαντικά νομικά ζητήματα που απασχολούν μεγάλο μέρος πολιτών. Με την πιλοτική δίκη, τα ζητήματα μπορεί να κρίνονται μία φορά, χωρίς να χρειάζεται το σύνολο των πολιτών που έχουν ασκήσει παρόμοιες αγωγές να αναλώσουν όλο το χρόνο που απαιτείται για την εκδίκαση των δικών τους αγωγών, σε όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας. 

Πρότυπη  ή πιλοτική δίκη και στον Άρειο Πάγο θεσπίζεται με νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης που ενσωματώνει αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, με βάση την πρόταση της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που είχε συγκροτηθεί προ πολλών ετών. Οι αλλαγές που εισηγήθηκε η επιτροπή ψηφίστηκαν αρχικά το 2015 , υπήρξε όμως συνεννόηση με τους θεσμούς να γίνει περαιτέρω αλλαγή μετά από παρακολούθηση της εφαρμογής του. Οι αλλαγές πάντως θα τεθούν επί τάπητος στην συνεδρίαση της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας το ερχόμενο Σάββατο. Ο θεσμός της πρότυπης δίκης είναι εξαιρετικά επιτυχημένος στο Συμβούλιο επικρατείας. Με την εισαγωγή της πιλοτικής δίκης και στον Άρειο Πάγο, επιλύονται ζητήματα, που εξαιτίας της φύσης τους προκαλούν σημαντικό αριθμό εκκρεμών δικών, αποφεύγεται ο κίνδυνος έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων και η διαιώνιση των δικών ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας, με δυσμενείς συνέπειες για τους πολίτες. Όπως αναφέρουν κυβερνητικές πηγές οι αλλαγές στοχεύουν «στην διόρθωση στρεβλώσεων που παρατηρήθηκαν στην καθημερινή δικαστηριακή πρακτική από την εφαρμογή του ν.4335/2015, χωρίς να αλλοιώνεται ο πυρήνας του ανωτέρου νόμου, ώστε να επιτυγχάνεται η ταχύτερη και αποτελεσματικότερη  απονομή της δικαιοσύνης». Το νομοσχέδιο προωθεί την εφαρμογή και σύγχρονων τεχνολογιών (π.χ χορήγηση ηλεκτρονικής υπογραφής) ενώ θεσπίζονται σε μόνιμη βάση ρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων, λόγω της πανδημίας, όπως η δυνατότητα κοινής δήλωσης παράστασης, η δυνατότητα λήψης ένορκης βεβαίωσης από δικηγόρο και ο οίκοθεν επαναπροσδιορισμός εκκρεμών υποθέσεων.